Wereldwijs met pater Wulfried, deel 3

Pater mr.dr. Wulfried H.M. Teunisse, o.sm.fap., pr. geeft raad aan jongelingen aangaande hete hangijzers uit het hedendaagse leven.

wulfried Lieve jongelingen, en dan adresseer ik vandaag in het bijzonder die jongelingen die zojuist hun “Centraal Schriftelijk Examen” hebben afgelegd op de mulo of het gymnasium of de kweekschool of wat dies meer zij.

Jij hebt zojuist je “Centraal Schriftelijk Examen” afgelegd op de mulo of het gymnasium of de kweekschool of wat dies meer zij! Proficiat! Ik hoop dat je jouw ouders trots kunt maken met uitmuntende resultaten, en uiteraard ook dat je hierna voor een deugdelijk grootseminarie kiest. Maar ik wil het voor dit moment over een kwestie hebben, die op de wat kortere termijn in het middelpunt van de aandacht zal komen te staan. En wel de kwestie van “examenfuiven”.

Oh, oh, oh, je moest eens weten hoeveel jongelingen ik elk jaar weer in de biechtstoel tref daags na zo’n verfoeilijke “examenfuif”! En wat voor verhalen ze met me delen! Ik ben heus wel wat gewend, maar dat slaat toch vaak alles. Niet zelden zijn er grote hoeveelheden alcoholische versnaperingen in het spel, en voor je het weet gaan de voetjes van de vloer, en wordt er “geschuifeld”, of ongecontroleerd gedanst op de opzwepende klanken van “The Spice Girls” en andere satanische “grunge-muziek”. En dan het onbeschaamde flikflooien! Hele schoolklassen, zo heb ik mij laten vertellen, staan tegen het einde van de avond met elkaar te “bekken”, “muilen”, “tongworstelen”, “kopkluiven”, “lebberen”, “amandelpingpongen”, “speeksellepelen”, “tufjudoën”, of hoe jullie jeugdigen dat tegenwoordig ook noemen. Getverdemme, jongelingen, getverdemme!

Dit kiekje maakte ik - louter voor educatieve doeleinden - met mijn "fotocamera" om jullie te wijzen op het gevaar van de "examenfuif". Vaak ontaardt het in een stevig partijtje "tonghockey".
Dit kiekje maakte ik – louter voor educatieve doeleinden – met mijn “fotocamera” om jullie te wijzen op het gevaar van de “examenfuif”. Dikwerf ontaardt het in een stevig partijtje “tonghockey”.

Hoe schadelijk dit alles is voor de onsterfelijke ziel, behoeft geen betoog. Ik heb eens een keurige jongeman gekend, met een vurige roeping tot het H. Priesterambt, die er reeds als broekenman van droomde missiepater in de Congo te worden. Wanneer zijn kameraden een onnozel potje “voetbal” speelden, gaf hij er de voorkeur aan in een hoekje de H. Schrift te lezen of de H. Mis na te spelen. Welnu, deze godvrezende jongeman liet zich na het behalen zijner gymnasiumdiploma in een vlaag van verstandsverbijstering overhalen tot het bezoeken van een “examenfuif”, en dronk daar enkele “shandy’s”. Over de directe gevolgen van deze abominabele uitglijder laat ik mij niet uit, maar ik kan je vertellen dat hij zijn roeping en ambities daarna op de buik kon schrijven. Enkel de jezuïeten wilden hem nog hebben, de arme drommel.

Soms zijn de gevolgen zelfs nog grootschaliger. Zo is gevoeglijk bekend, dat de Oud-Katholieke Kerk in feite een uit de hand gelopen examenfuif van de Sint-Aloysius Mavo te Hilversum is, waarop pijnlijk maar terecht collectieve excommunicatie volgde. Jongelingen, wees gewaarschuwd!

En denk nu niet: die oude pater Wulfried is een “party pooper” die ons onze pleziertjes misgunt! Maar natuurlijk gun ik jullie je pleziertjes, mits betamelijk, jullie hebben er immers hard genoeg voor gewerkt. Ook pater Wulfried is bovendien jong geweest, en ik ken dus ook de noodzaak van dartel verpozen na studieuze inspanning. Och, niet zonder weemoed denk ik terug aan de ludieke “examenstunt” na het behalen van mijn diploma aan het R.K. Lyceum te Borgerloo; mijn makkers en ik hebben toen die sul van een Wimmetje Molenaar met chloroform buiten westen geholpen, hem vrouwenkleren aangetrokken, ons gevoeg gedaan op zijn gezicht en hem vervolgens laveloos in de gierput van boer Teunisse (geen familie) gesmeten. Gelachen dat we hebben! En Wimpie zelf kon er ook best mee lachen, toen hij twee dagen later gevonden werd. Ook na zijn revalidatie bleven we de beste vrinden – hij heeft het nog tot grootkanselier van een Limburgs seminarie geschopt.

Ik bedoel maar: jongens zullen jongens blijven, dat snap ik heus. Een beetje kattenkwaad moet kunnen. Maar bij ons gebeurde dat alles nog in een geest van kameraadschap en kinderlijke onschuld. Tegenwoordig moet het allemaal meteen zo extreem. En bij ons ontaardde zulk jolig vertier bovendien niet in ongegeneerd “rochelroeren”, “slijmslurpen”, “frenchen”, “afwassen”, “snavelen”, “bekvechten” , “huigboksen” of hoe jullie jeugdigen dat tegenwoordig ook noemen. Getverdemme, jongelingen, getverdemme!

Enfin, ik kom tot een besluit. Ik pleeg altijd te zeggen: het maakt niet uit hoe zwaar de zonde was, kom maar onbeschroomd biechten, want Onze Lieve Heer is altijd tot milde vergeving bereid. In het geval van “examenfuiven” maak ik echter graag een uitzondering. Blijf maar liever weg. Onze Lieve Heer wil niet weten wat jij allemaal voor smerigs hebt uitgespookt, en ik trouwens ook niet. Daarbij: je kunt weesgegroetjes prevelen tot je een ons weegt, maar dat verhoedt niet dat je door de Satan aan je haren naar de hel gesleept wordt, alwaar je gedwongen wordt eeuwig te dansen op hete kolen, terwijl je oren gepijnigd worden door de scheurende gitaren van goddeloze “house-muziek”, en de demonen hun giftige gespleten tongen diep achterin je keel steken.

Als je toch naar een “examenfuif” mocht gaan: veel plezier, doe niets wat pater Wulfried ook niet zou doen, en zorg dat je weer keurig buiten staat wanneer je vader je om half elf op komt halen! Tot de volgende keer.

wulfried-bottom

, , , , , , , , , , , ,

Anton de Wit

Anton de Wit werd bekend in de katholieke roddelpers als 'de man van' Marsha en 'de broer van' Jaap van Broodje Paap. Dat heeft hem zeker geen windeieren gelegd. Als journalist en auteur schrijft hij zich suf en wordt soms zelfs uitgenodigd om hier over te spreken.

Alle berichten van Anton


2 reacties op “Wereldwijs met pater Wulfried, deel 3”

  • U bent wel erg goed op de hoogte van de talloze synoniemen voor zoenen, pater Wulfried. Veel van die synoniemen benemen mij de lust tot kussen .(tot groot verdriet van mijn echtgenoot)…. 🙁

  • grunge, house en spice girls. mn tienerjaren in drie woorden. wat een tijden…. maarruh, is dit voor de pater niet wat al te nieuw? moet hij niet waarschuwen voor disco en led zeppelin?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *